icon
icon
icon
icon
icon

Ósemkowe podziękowania...

Podziękowania dla każdej osoby spotkanej głównie w Gimnazjum numer 8 z Oddziałami Integracyjnymi w Katowicach.
Tak. Tutaj się zaczęło- prawdziwe życie, odnajdowanie siebie, krystalizowanie osobowości, zachowania, poglądów, wyrobienie sobie pewnej normy, pewnego kształtu dobroci, zła, tolerancji, obiektywności, sprawiedliwości, niesprawiedliwości, przyjaźni, nienawiści, koleżeństwa, solidarności… Były różne historie- smutne, pełne szczęścia, śmieszne, zmuszające do przemyślenia swojego zachowania. Każdego dnia odbywała się próba przezwyciężenia swoich słabości, które często przerastały mnie, dawały o sobie znać. Teraz widzę, jak dużo dali mi ludzie- począwszy od przyjaciół, przez ludzi mi obojętnych, do tak zwanych wrogów. Tyle siły- ich sukcesy były dźwignią moich, czasem bardzo nieświadomie. Tyle nadziei- że na świecie nie ma tylko złych ludzi. Tyle wiary- nawet o tym nie wiedziałam, ale tyle wiary w siebie- to akurat wielka zasługa moich nauczycieli, którzy na każdym kroku byli przekonani, że mi się uda, że dam radę- totalne „impossible is nothing” codziennie tego doświadczałam. Pocieszali przy porażkach, cieszyli się z sukcesów, przeżywali upadki psychiczne jak i fizyczne. Nigdy nie osiągnęłabym tego, hm, tego co mam, czym jestem, w jaki sposób myślę, bez ich pomocy i wsparcia. Oczywiście, zdarzały się lepsze i gorsze dni, chwile, rozmowy, oceny… Ale szybko się o nich zapominało i szło dalej, wyżej. Zawsze.
Filozoficzne rozmowy o życiu, religii, ludziach, o całym świecie- to jest najcenniejszym wspomnieniem z trzech lat. Niezliczone próby wytłumaczenia nam różnicy między dobrem a złem, bardziej lub mniej udane, wskazania dobrej drogi- z tym kojarzy mi się większość nauczycieli. Była to jedna długa, choć za krótka lekcja życia. Wszyscy, którzy cokolwiek do niej wnieśli będą zapamiętani. Dyskusje z nauczycielem, który ma odmienne poglądy, może być pouczająca, choć nie bardziej, niż rozmowa z kolegą na temat wiary. Dorośli też mogą być przyjaciółmi- pod warunkiem, że nie są to ludzie-wyrocznie, czyli tylko on bądź ona ma zawsze rację, a młodszy się nie zna, bo nie ma takiego doświadczenia… Ważne i widoczne były zaangażowanie i pasja, od razu miało się szacunek do takiego kogoś, u kogo widać, że kocha to co robi, mimo przeciwności, a może właśnie przez te utrudnienia.


Ciąg dalszy -->

English version Deutsche Version Cytat na dziś:
Kto nic nie wie, musi we wszystko wierzyć.
M.Eschenbach

Zestaw podręczników


Stypendia

ODLICZAMY


Do końca roku szkolnego -1117 dni.

Aktualnie jest 1 gości na stronie

Liczba odwiedzin od 20.11.2007
Statystyki

Losowe zdjęcie z galerii